Dobra Nowina na Wielkanoc!

Dobra Nowina, Wielkanoc, Pismo Święte, Biblia, Jezus Chrystus, Bóg, grzech, Eden, odkupienie, łaska, zbawienie, nowonarodzenie

Chcę się z Wami dzisiaj z okazji Świąt  Wielkanocnych podzielić Dobrą Nowiną!

Pismo Święte
wskazuje, że ludzie na skutek swojej wolnej decyzji porzucili stan bliskiej i
szczęśliwej relacji z Bogiem.

Obecnie doświadczają
oni skutków tego kroku: braku spełnienia, beznadziejności, chorób i na koniec –
śmierci. Sprzeciw wobec Boga, bunt wyrażony przez naszych protoplastów –
opisany na kartach Biblii w scenerii Edenu – pokalał nas tak, że nastąpiło zupełne
zerwanie naszej więzi z Bogiem i popsucie relacji z otoczeniem. Przyczynę tego
stanu rzeczy Pismo Święte określa mianem grzechu. Człowiek sam nie może odmienić
swojej sytuacji. Potrzebna była miłosierna inicjatywa Boga, który jako Ojciec,
Syn i Duch Święty, zapragnął odnowić wspólnotę z człowiekiem, wspólnotę przez
ludzkość jednostronnie zerwaną.
„Gdyż wszyscy zgrzeszyli i brak im chwały Bożej,
i są usprawiedliwieni darmo, z łaski jego, przez odkupienie w Chrystusie
Jezusie”
(Rzymian 3:23-24)
„Lecz wasze winy są tym, co was odłączyło od waszego Boga”
(Izajasza 59:2a)
„Przeto
jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, tak
i na wszystkich ludzi śmierć przyszła, bo wszyscy zgrzeszyli”
(Rzymian 5:12)
„Albowiem
gniew Boży z nieba objawia się przeciwko wszelkiej bezbożności i nieprawości
ludzi, którzy przez nieprawość tłumią prawdę”.
(Rzymian 1:18)
Boże działanie,
realizowane przez wieki w łonie narodu żydowskiego, swą kulminację znalazło w
Jezusie Chrystusie, w którym – nadnaturalnie poczętym i narodzonym z Marii
Panny – spotkała się natura Boska i ludzka. Tak przygotowany do przyprowadzenia
człowieka na powrót do Boga, Jezus Chrystus z determinacją, w postawie posłuszeństwa
wobec zbawczej woli Ojca, zdecydował się na śmierć krzyżową, by wziąć na siebie
winę obciążającą nas wszystkich. Pozwolił, by nasz grzech przybił Go do krzyża,
by zadał Mu śmierć. Pan przelał za nas swą niewinną krew – usunął w ten sposób
leżącą między nami a Bogiem nieprzekraczalną przeszkodę naszego sprzeciwu i związanej
z nim winy. Złożony w grobie, zmartwychwstał trzeciego dnia, by objawić swe
zwycięstwo i moc nad śmiercią, by przetrzeć drogę dla nas.
„Gdyż
i Chrystus raz za grzechy cierpiał, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby was
przywieść do Boga”
(I list Piotra 3:18a)
„Albowiem
tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy kto wen
wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny”
(Jana 3:16)
„Bóg
zaś daje dowód swojej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze
grzesznikami, Chrystus za nas umarł.”
(Rzymian 5:8)
„Kto
tedy wyzna, iż Jezus jest Synem Bożym, w tym mieszka Bóg, a on w Bogu”
(I list Jana 4:15)
„I
rzekł jej Jezus: Jam jest zmartwychwstanie i żywot; kto we mnie wierzy, choćby
i umarł żyć będzie”
(Jana 11:25)
„Najpierw
bowiem podałem wam to, co i ja przejąłem, że Chrystus umarł za grzechy nasze
według Pism
i że
został pogrzebany, i że dnia trzeciego został z martwych wzbudzony według Pism”
(Koryntian 15:3-4)

Jezus Chrystus jest jedynym Panem i Zbawcą, tym, który jest drogą do Ojca, przebłaganiem za ludzkie grzechy, naszym jedynym Orędownikiem przed Ojcem.

Bez
Chrystusa nie ma dla nas duchowego ratunku, duchowej odnowy. Dlatego też cała
pobożność chrześcijańska winna się na Nim koncentrować. On jest najdoskonalszym
objawieniem Boga w Trójcy Świętej jedynego. Jego dzieło jest doskonałe i
wystarczające. Jedynie Chrystus zasługuje na chwałę z uwagi na swoją bezgrzeszność
i wierność przyjętej na siebie misji.
„Odpowiedział mu Jezus: Ja jestem droga i prawda, i żywot, nikt nie
przychodzi do Ojca, tylko przeze mnie”
(Jana 14:6)
„I nie ma w nikim innym zbawienia; albowiem nie ma żadnego innego imienia pod
niebem, danego ludziom, przez które moglibyśmy być zbawieni”
(Dz. Ap. 4:12)
„Dlatego powiedziałem wam, że pomrzecie w grzechach swoich. Jeśli bowiem
nie uwierzycie, że to ja jestem, pomrzecie w swoich grzechach”
(Jana 8:24)
„Dziękując Ojcu, który was zdolnymi uczynił do uczestniczenia w dziedzictwie
świętych w światłości,
który nas wyrwał z
mocy ciemności i przeniósł do Królestwa syna swego umiłowanego,
w którym mamy
odkupienie, odpuszczenie grzechów”
(Kolosan 1:12-14)
„W nim mamy odkupienie przez krew jego, odpuszczenie grzechów, według bogactwa łaski
jego”
(Efezjan 1:7)
„Oto stoję u drzwi i kołaczę; jeśli ktoś usłyszy
głos mój i otworzy drzwi, wstąpię do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze mną.”

 

(Objawienie 3:20)
Dobra Nowina, Wielkanoc, Pismo Święte, Biblia, Jezus Chrystus, Bóg, grzech, Eden, odkupienie, łaska, zbawienie, nowonarodzenie

Człowiek jest
usprawiedliwiony z łaski Bożej przez wiarę.

Oznacza
to, że zbawienie wiernego następuje nie dzięki jego zasługom i dobrym uczynkom
– które nie mogą zmienić jego natury, bo jest on wraz z całą ludzkością skalany
– lecz dzięki łaskawości Pana dokonuje się w oparciu o Boży czyn zbawczy, z
dobrodziejstw którego możemy skorzystać wyłącznie przez ufną wiarę. Przez
wiarę, będącą całkowitym zdaniem się na Boga i zwróceniem się ku temu co Bogu
miłe, człowiek może przyswoić sobie wszystkie owoce, błogosławieństwa i skutki
przebłagalnej ofiary Krzyża, a także czerpać duchową moc ze zwycięstwa
przyniesionego przez zmartwychwstanie.

Zbawienie to
niezasłużony dar oferowany człowiekowi.

Każdy
musi sam stanąć twarzą w twarz wobec miłosiernej propozycji Boga i na nią
odpowiedzieć. Nie wystarczy ogólnie zaakceptować, zgodzić się z biblijną nauką
o zbawieniu, które jest darem. Należy je świadomie przyjąć i wiedzieć o tym, iż
dopiero od momentu dojrzalej decyzji pójścia za Bożym wezwaniem i związanego z
tym działania Ducha Świętego, człowiek staje się chrześcijaninem.
Chrześcijaninem człowiek staje się poprzez przyzwolenie na Boże działanie w
swoim życiu. Bóg szanuje naszą wolną wolę i wstępuje do naszego serca wtedy,
gdy tego pragniemy. Nie można być chrześcijaninem na skutek samego faktu
urodzenia się w rodzinie religijnej, urodzenia się w kraju uchodzącym za
chrześcijański czy uczestniczenia w określonym obrzędzie lub rytuale. Początek
życia chrześcijańskiego następuje jako rezultat wyboru.
„Kto
wierzy w syna, ma żywot wieczny, kto zaś nie słucha Syna, nie ujrzy żywota,
lecz gniew Boży ciąży na nim”.
(Jana 3:36)
„Kto
wierzy w niego, nie będzie sądzony; kto zaś nie wierzy, już jest osądzony
dlatego, że nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Bożego”.
(Jana 3:18)
„Bo
jeśli ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i uwierzysz w sercu swoim, że
Bóg wzbudził go z martwych, zbawiony będziesz.
Albowiem sercem wierzy się ku
usprawiedliwieniu, a ustami wyznaje się ku zbawieniu”
(Rzymian
10:9-10)

„Każdy, kto poddaje w wątpliwość Syna, nie ma i Ojca. Kto wyznaje Syna, ma i
Ojca”.
(I
list Jana 2:23)

„Prawdziwa to mowa: Jeśli bowiem z nim umarliśmy, z nim też żyć będziemy; jeśli
się go zaprzemy, i On nas się zaprze”.
(II
do Tymoteusza 2:11-12)
Decyzja o przyjęciu Ewangelii staje się u
człowieka szczerze wierzącego i ufającego Bogu, początkiem głębokiej życiowej
przemiany. Na skutek ukierunkowania się na Boga zmienia się hierarchia wartości
osoby wierzącej, jej styl życia, a nade wszystko świat idei i przeżyć czyli
dusza. Zjawisko to Biblia określa mianem „nowonarodzenia”, „narodzenia z
Boga”, „narodzenia z wysoka” i traktuje je jako Boży zamysł wobec nas
wszystkich. Nowonarodzenie jest bezpośrednim skutkiem przyjęcia zbawienia.
Pismo Święte podaje, że Chrystus wykupił nas swoją własną krwią, abyśmy
należeli do Niego; wziął na krzyżu sąd za nasze grzechy, abyśmy mogli stać się
dziećmi Bożymi.

Zbawienie jest dane raz na zawsze.

„Wiemy,
że żaden z tych, którzy się z Boga narodzili, nie grzeszy, ale że Ten, który z
Boga został zrodzony strzeże go i zły nie może go tknąć”.
(I list Jana 5:18)
„Odpowiadając
Jezus, rzekł mu: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi na
nowo nie może ujrzeć Królestwa Bożego”.
(Jana 3:3)
„I dam
wam serce nowe, i ducha nowego dam do waszego wnętrza, i usunę z waszego ciała
serce kamienne, a dam wam serce mięsiste”
(Ezechiela 36:26)
„Tak
więc, jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; stare przeminęło,
oto wszystko stało się nowe”.
(II Koryntian 5:17)
„Któż
nas odłączy od miłości Chrystusowej? Czy utrapienie, czy głód, czy nagość, czy
niebezpieczeństwo, czy miecz?(…)
Albowiem jestem tego pewien, że ani śmierć,
ani życie, ani aniołowie, ani potęgi niebieskie, ani teraźniejszość, ani
przyszłość, ani moce,
Ani wysokość, ani głębokość, ani żadne inne
stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Bożej, która jest w Chrystusie
Jezusie, Panu naszym”.
(Rzymian
8:35, 38-39)
Elementami decydującymi o prawidłowym
wzroście chrześcijanina jest regularna lektura Pisma Świętego, modlitwa,
dzielenie się swą wiarą i społeczność z innymi nowonarodzonymi chrześcijanami.
Człowiek wierzący jest świadom, że przed Bogiem odpowiada za postępy w wierze i
moralności. Dlatego też odwraca się od swoich grzechów i słabości, wyznaje je
Bogu w modlitwie i podejmuje trud niepowracania do nich. Odpuszczanie grzechów
jest wyłączną domeną Boga. Wyznawanie grzechów bezpośrednio Jemu dokonywane
przez człowieka świadomego Bożej miłości i bliskości jest najlepszym sposobem
na zerwanie ze słabościami i wadami.
„Jeśli
wyznajemy grzechy swoje, wierny jest Bóg i sprawiedliwy i odpuści nam grzechy,
i oczyści nas od wszelkiej nieprawości”.
(I Jana 1:9)
„Kto
ukrywa występki, nie ma powodzenia, lecz kto je wyznaje i porzuca, dostępuje
miłosierdzia”.
(Przypowieści
Salomona 28:13)
 Ludzie
świadomie wierzący posiadają pewność, że dzięki Bożemu miłosierdziu i żywej
wierze mają udział w zbawieniu, które rodzi w sercu taką radość i pokój, jakiej
ten świat nie zna.
„Albowiem
Królestwo Boże, to nie pokarm i napój, lecz sprawiedliwość i pokój, i radość w
Duchu Świętym”.
(Rzymian 14:17)
„Usprawiedliwieni
tedy z wiary, pokój mamy z Bogiem przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa”
(Rzymian 5:1)
„Albowiem
łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar;
nie z uczynków, aby się kto nie chlubił.
Jego bowiem dziełem jesteśmy, stworzeni
Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, do których przeznaczył nas Bóg, abyśmy
w nich chodzili”
(Efezjan 2:8-10)
„Zbawił
nas nie dla uczynków sprawiedliwości, które spełniliśmy, lecz dla miłosierdzia
swego przez kąpiel odrodzenia oraz odnowienie przez Ducha Świętego”
(List do Tytusa 3:5)
„Owocem
zaś Ducha są: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność,
łagodność, wstrzemięźliwość. Przeciwko takim nie ma zakonu”.
(Galacjan 5:22-23)

Wiara osoby, która zaufała Jezusowi winna przenikać całe jej życie, a nie
stanowić tylko świątecznego dodatku.

Staje się inspiracją dla rozwoju
intelektualnego i uczuciowego, twórczych działań na rzecz otoczenia. Człowiek
odkupiony znajduje dzięki Duchowi Świętemu zdolność do zerwania z nałogami i
niegodnymi chrześcijanina zwyczajami. Życie chrześcijanina jest przygotowaniem do
spotkania z Panem „twarzą w twarz”.
„Który dał samego siebie za nas, aby nas
wykupić od wszelkiej nieprawości i oczyścić sobie lud na własność, gorliwy w
dobrych uczynkach”
(List
do Tytusa 2:14)
„Bo ci, których Duch Boży prowadzi, są
dziećmi Bożymi.
Wszak nie wzięliście ducha niewoli, by znowu ulegać bojaźni,
lecz wzięliście ducha synostwa, w którym wołamy: Abba, Ojcze!”
(Rzymian
8:14-15)
„On grzechy nasze sam na ciele swoim poniósł na drzewo, abyśmy, obumarłszy
grzechom, dla sprawiedliwości żyli; jego sińce uleczyły nas”.
(I
Piotra 2:24)

„A obleczcie się w nowego człowieka, który jest stworzony według Boga w
sprawiedliwości i świętości prawdy”.
(Efezjan
4:24)
„Mając tedy te obietnice, umiłowani, oczyśćmy się od wszelkiej zmazy ciała i
ducha, dopełniając świątobliwości swojej w bojaźni Bożej.”
(II
do Koryntian 7:1)
„Ale wy nie jesteście w ciele, lecz w Duchu, jeśli tylko Duch Boży mieszka w
was. Jeśli zaś kto nie ma Ducha Chrystusowego, ten nie jest jego”.
(Rzymian
8:9)
„Mojego ducha dam do waszego wnętrza i
uczynię, że będziecie postępować według moich przykazań, moich praw będziecie
przestrzegać i wykonywać je”.
(Ezechiela
36:27)
„A że sam przeszedł przez cierpienie i próby, może dopomóc tym, którzy przez
próby przechodzą”.
(Hebrajczyków
2:18)
„Dotąd nie przyszło na was pokuszenie, które by przekraczało siły ludzkie; lecz
Bóg jest wierny i nie dopuści, abyście byli kuszeni ponad siły wasze, ale z
pokuszeniem da i wyjście, abyście je mogli znieść”.
(I
Koryntian 10:13)

 

Dobra Nowina, Wielkanoc, Pismo Święte, Biblia, Jezus Chrystus, Bóg, grzech, Eden, odkupienie, łaska, zbawienie, nowonarodzenie
U
kresu czasów, w momencie nieznanym Kościołowi i światu, Chrystus powtórnie
przyjdzie na ziemię, by dokonać sądu nad ludzkością. Umarli wierzący powstaną
do życia w chwale, niesprawiedliwi zaś zostaną oddaleni sprzed oblicza Pańskiego.
Szczerzy wyznawcy żyjący w czasie powrotu Jezusa dołączą do zmartwychwstałych
sprawiedliwych, tak jak oni przyobleczeni zostaną w chwalebne ciała i
zamieszkają wspólnie w Domu Ojca, którym będzie Nowe Niebo i Nowa Ziemia,
Niebiańskie Jeruzalem, gdzie Pan „otrze wszelką łzę z oczu ich”.
„Syn
Człowieczy pośle swoich aniołów i zbiorą z Królestwa jego wszystkie zgorszenia,
i tych, którzy popełniają nieprawość, i wrzuca ich do pieca ognistego; tam
będzie płacz i zgrzytanie zębów”
(Mateusz 13:41-42)
„I
odejdą ci na kaźń wieczną, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego.”
(Mateusza 25:46)
„I wy bądźcie gotowi, gdyż Syn Człowieczy przyjdzie o takiej godzinie, której
się nie spodziewacie”.
(Łukasza 12:40)
„A
wam, uciskanym, dać odpocznienie wespół z nami, gdy się objawi Pan Jezus z nieba
ze zwiastunami mocy swojej, w ogniu płomienistym, wymierzając karę tym,
którzy nie znają Boga, oraz tym, którzy nie są posłuszni ewangelii Pana naszego
Jezusa.
Poniosą
oni karę: zatracenie wieczne, oddalenie od oblicza Pana i od mocy chwały jego.”
(II do Tesaloniczan 1:7-9)
„I wtedy ukaże się na niebie znak Syna Człowieczego, i wtedy biadać będą
wszystkie plemiona ziemi, i ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego na obłokach
z nieba z wielką mocą i chwałą”.
(Mateusza 24:30)
„I
otrze wszelką łzę, z oczu ich, i śmierci już nie będzie; ani smutku, ani
krzyku, ani mozołu już nie będzie; albowiem pierwsze rzeczy przeminęły”.
 (Objawienie
21:4)

 

Jako ilustracje wykorzystałam reprodukcje obrazów
mojego autorstwa z cyklu „Anioły Samobójców”, więcej moich obrazów i grafik  tutaj: http://www.altealeszczynska.com

49 thoughts on “Dobra Nowina na Wielkanoc!

  1. Dawno nie czytałam tak długiego i jednak przemyślanego postu. Mnóstwo w nim cytatów z Pisma Świętego. Co prawda nie odnoszą się one do mnie, gdyż swoją relację z Bogiem zastopowałam na pewnym etapie. Nie mniej jednak jak na całą blogosferę to nie spotkałam się jeszcze z podobnym ujęciem tematu. Miłego dnia!

  2. Przepiękny i mądry post. W pełni się zgodzę, że nie wystarczy urodzić się w chrześcijańskiej rodzinie, żeby mówić o sobie "chrześcijanin", trzeba też zjednoczyć się z Bogiem i Chrystusem, "zaprosić" do naszego serca i stworzyć więź. Zbawienie to wspaniały dar, a misja Chrystusa i odkupienie grzechów to coś wspaniałego. Szkoda, że aktualnie większość osób nie czuje o co tak naprawdę chodzi w Wielkanocy, skupiają się na samych przygotowaniach i nie rozumieją tego wszystkiego pod względem duchownym. Powinniśmy większą uwagę skupić na Bogu i Chrystusie, a nie samych rzeczach materialnych. Obserwuję, pozdrawiam 😉

Dodaj komentarz